Al meer dan drie jaar wantoestanden door Kitty Jong op Facebook Inmiddels precies drie jaar geleden werd ik tijdens mijn vakantie geinterviewd over het UWV en de wantoestanden met de WIA. Inmiddels zijn we drie jaar, twee kabinetten verder en één OCTAS-rapport verder. Er is nauwelijks iets gebeurd. De wantoestanden duren voort, en hadden/hebben niet alleen betrekking op de wachtlijsten bij UWV, maar vooral op de elementen in het systeem die tegen de wet zijn en waardoor mensen onder het bestaansminimum zakken. Een groot onrecht dat hersteld moet worden. Alleen heeft het huidige kabinet juist besloten het nog een paar tandjes erger te maken met de bezuinigingen die op stapel staan. Heel goed dat de bonden en de oppositie in de Tweede Kamer hier hard op inzetten. Mensen met een beperking of chronische ziekte zijn vogelvrij in ons land. Dus ook als de bezuinigingen van tafel gaan blijft het heel goed opletten geblazen. Er zijn nog zoveel - op het oog technische - trucjes die uitgehaald kunnen worden. FNV Vakbond, Progressief Nederland en andere: Let op je zaak. Dit zijn onze mensen waar het om gaat. En het gaat ons allemaal aan. De les van het sociaal akkoord 2013 moeten we goed in onze oren knopen. Het is allemaal goed en wel om te spreken over waarden en met lef politiek bedrijven: het gaat om wat we doén als de druk wordt opgevoerd. ⇒
k3 https://www.youtube.com/watch?v=-awJrUh8lPUhttps://www.youtube.com/watch?v=-awJrUh8lPUhttps://www.youtube.com/watch?v=-awJrUh8lPU ⇒
Natascha van Loon schrijft: ... Bericht via Hans Leeuwenkamp (Zaanse Rode Rakkers) in Faceboek Tonio en ik maakten gisteravond na het werk een gezellig wandelingetje naar de medicijnenautomaat van de apotheek, dat ik heb opgevrolijkt met doemscenario's. 'Netanyahu heeft ruzie met Erdogan. Turken mogen niet in Syrië komen, vindt hij. Beide landen willen een invloedssfeer in Syrië. Er wordt over en weer met geweld gedreigd, maar Turkije is een maatje te groot voor Israël, het heeft het derde leger van de NAVO. Maar Israël heeft kernwapens. Ben-Gvir is gek genoeg om ze te gebruiken, Netanyahu waarschijnlijk niet, maar zit er een grens aan waar hij toe bereid is om uit de gevangenis te blijven? Turkije heeft een defensiepact met Pakistan dat wel kernwapens heeft. Er zijn te veel kernwapens in de wereld. De Eerste Wereldoorlog begon met defensiepacten. Nee, er waren toen nog geen kernwapens, maar als Hitler ze had gehad, had hij ze gebruikt. Zowel in de VS als Israël hebben doodscultussen te veel macht (ja, Hamas is ook een doodscultus). Er zijn te veel zeloten in de wereld die hun ideale samenleving willen realiseren door alles te vernietigen.' Voordat ik over de Russische oorlog in Oekraïne kon beginnen vroeg Tonio me of ik alsjeblieft wilde stoppen met het opdreunen van doemscenario's. Extra genietend van het moment wandelden we verder. Een van mijn interviewvragen aan de auteur van een graphic novel over de Tweede Wereldoorlog was: 'Denk je dat we afstevenen op een derde wereldoorlog?' Vannacht kreeg ik heel mooie en wijze antwoorden terug. Mijn vingers jeuken om dat artikel te schrijven, maar volgens de vormgevingsplanning moet ik eerst de recensies redigeren. Ben ik nu aan het doen, na een kleine opruimbeurt in de huiskamer - ik heb alle boeken die van mij zijn en research voor genreliteratuur in de ruimte onder de bank opgeborgen, overbodig papier in mijn stapels weggegooid, en nog meer wat mijn bijdrage was aan het dichtslibben van het huis weggewerkt. En de Samen Leven-poster van Vluchtelingenwerk opgehangen. Voor haar dood zei mijn moeder dat de manier waarop het westen omgaat met vluchtelingen de geschiedenisboeken zou ingaan als een humanitaire ramp. Dat was mijn moeder namelijk: de levende belichaming van het geweten. Met haar woorden altijd in mijn hoofd kan ik toch niet anders dan me verzetten tegen het extreemrechtse populisme dat de kwetsbaarste groepen ontmenselijkt? ⇒
Nieuwe ontmaskering toeslagenschandaal Van de Zaanse Rode Rakkers (Hans Leeuwenkamp) via Facebook Pieter Omtzigt en Renske Leijten: Laat Financiën niet wegkomen met dit onderzoek naar de achtergehouden datakluis. De vondst van bewust achtergehouden documenten vormt een nieuwe ontmaskering na het toeslagenschandaal, schrijven oud-Kamerleden Pieter Omtzigt en Renske Leijten. Wie in 2017 had beweerd dat de Belastingdienst onschuldige mensen met exorbitante terugvorderingen opzadelde, onrechtmatig te werk ging en documenten achterhield voor burgers, rechters en het parlement, had het zeer dringende advies gekregen om even op vakantie te gaan om uit te rusten. Dit doet onze rechtvaardige overheid toch niet? Bijna tien jaar later weten we beter. Na lang onderzoek door journalisten, advocaten en Kamerleden is helder hoe fundamenteel fout de fraudejacht zat en hoe diep het wantrouwen richting burgers in sociale wetten en regels is verweven. Het rapport van de parlementaire enquêtecommissie naar fraudebeleid liet zien dat het morgen weer kan gebeuren. Ontmaskering van staatsterreur Wie dacht dat alles onderzocht was in het toeslagenschandaal en dat het ministerie en de Belastingdienst een open houding hebben over hun fouten en er eindelijk wel transparant over zijn, komt wederom bedrogen uit. Deze krant deed al verslag van de nieuwe episode in de langslepende ontmaskering van staatsterreur: een datakluis met 64 miljoen documenten bevat ook stukken die onderzocht hadden moeten worden door de Tweede Kamer en wellicht het Openbaar Ministerie (Trouw, 20 juli). Quote: Deze houding zorgt voor een zwart gat in de rechtsstaat De informatieplicht in de Grondwet bepaalt dat de Kamer deze documenten had moeten krijgen, concludeerde het Ministerie van Financiën zelf begin dit jaar. Ze vallen ook onder de Wet open overheid en daarom hebben ook journalisten en burgers er recht op. Maar de kluis bleef vele jaren dicht. We kunnen concluderen dat er bewust niet gedeeld is: men wist dat het moest, maar deed het niet. Deze houding zorgt voor een zwart gat in de rechtsstaat. De Belastingdienst mag van zijn kant vergaande besluiten nemen en bijna elk document van een burger of bedrijf vragen. Bij weigering volgen forse straffen. Maar in het toeslagenschandaal hielden de dienst en Financiën keer op keer documenten achter. Dat maakt hun macht oncontroleerbaar. We kennen de gevolgen van de valse beschuldigingen: burgers werden vermalen. Persoonlijke oordelen over beschuldigde burgers De belastingdienst gaf zelf toe jarenlang veertien wetten systematisch te hebben overtreden. Dat zou niet weer gebeuren. En toch overtreedt de dienst wederom jarenlang wetten zonder gevolgen. Nadat het kabinet was afgetreden en de premier excuses aanbood, zelfs nadat de regering royale medewerking had beloofd om alles op te helderen, gingen de Belastingdienst en het Ministerie van Financiën door met hun onrechtmatig handelen. Bij de parlementaire enquête over fraude en dienstverlening, die in 2022 werd gehouden, werden deze documenten bewust niet verstrekt. De datakluis is relevant omdat er ook documenten in zitten van de Dienst Toeslagen en de fraudeafdeling. Verslagen van de jacht op fraude, van intern overleg en hoogstwaarschijnlijk ook van persoonlijke oordelen over beschuldigde burgers. Dit kan de getroffenen antwoorden geven op hun vragen. In de datakluis zitten ook persoonlijke gegevens van het werk van ambtenaren. Die zijn van belang nu zij mogelijk worden onderzocht door het OM, na aangifte van het ministerie tegen de dienst zes jaar geleden. Onderzoek doen naar zichzelf Het niet leveren van de documenten aan een parlementaire enquêtecommissie is een misdrijf. Bij een ernstige verdenking van een misdrijf mag niemand onderzoek doen naar zichzelf. Of opdrachtgever zijn van het onderzoek. Er moet dus onderzoek komen van de rijksrecherche of het OM. Dat Financiën nu een extern onderzoek heeft aangekondigd, is onvoldoende: het ministerie blijft immers opdrachtgever. Iedere schijn van beïnvloeding van het onderzoek moet voorkomen worden. Het zou chique zijn als de dienst en het ministerie dit zelf inzien en de verantwoordelijkheid voor het onderzoek overdragen. Zo niet, dan is de Tweede Kamer aan zet. Geloven dat deze recidiverende overheidsinstanties het nu wel integer aanvliegen, is niet alleen naïef, maar ook laakbaar. Pieter Omtzigt en Renske Leijten stelden als Kamerleden de misstanden van het toeslagenschandaal aan de kaak. ⇒
Kat met 9 levens Bericht van Arie Schalekamp, Sneek Dilan Yeşilgöz heeft diverse levens. Als zevenjarig Koerdisch-Turks meisje vluchtte ze in 1984 met haar moeder en zusje vanuit het Turkse Bodrum. Per boot ging het naar het Griekse eiland Kos. Vervolgens werden ze met een door Nederland betaald KLM-vliegtuig naar ons land gebracht, waar vader al was. Ze is dus welbekend met het begrip ‘nareis’. Dilans vader, de Koerdische in Turkije geboren mensenrechtenactivist Yücel Yeşilgöz, had drie jaar eerder Turkije als politiek vluchteling verlaten vanwege zijn vakbonds- en andere politiek getinte activiteiten. De jonge Dilan paste zich snel aan en wilde niets liever dan Nederlandse worden. Dan haar opvallende politieke carrière. In Amersfoort sloot ze zich aan bij de SP, kwam in het bestuur en schreef columns in het plaatselijke partijblad. Ze demonstreerde bovendien voor een humaner asielbeleid. Ze was tevens kort lid van de Jonge Socialisten en werkte voor GroenLinks. Het linkse college in Amsterdam wilde destijds deze politieke vluchtelinge, gezien haar SP-achtergrond, graag hebben als beleidsadviseur. Maar niets is veranderlijker dan een kat met 9 levens. Plotsklaps ontwikkelde Dilan zich als assistent van VVD-wethouder Eric van der Burg tot een steeds rechtser wordende hypocriete liberaal, die zich sterk keerde tegen het ‘slachtofferschap’ van vluchtelingen. Heel even terug op Kos met een verslaggever van Het Parool, op de plek waar zij ooit aan land kwam, had ze weinig tot geen empathie voor nieuwe vluchtelingen. Dilan Yesilgöz werd lid van de Amsterdamse gemeenteraad en viel op door haar rechtse opvattingen en zelfverzekerdheid. Op sociale media schreef ze over haar liefde voor Ajax, André Hazes, haar hondjes en de VVD. Als beginnend Kamerlid vertelde ze in 2016 in de talkshow Pauw haar vluchtverhaal en legde een designertas van Louis Vuitton op tafel. “Alles wat we hadden zat in deze tas”, zei ze. Ze verslikte zich even in een leugentje, want twee jaar eerder was het nog ‘een plastic wegwerptas’ geweest, zoals ze zelf schreef in NRC. Op 12 september 2022 hield Yeşilgöz de jaarlijkse H.J. Schoo-lezing, met als titel ‘Doen wat nodig is om onze rechtsstaat te beschermen’. Hierin nam ze stelling tegen het ‘wokisme’ en identiteitspolitiek. ‘Wokisten willen bepalen wie recht van spreken heeft’, aldus Dilan Yeşilgöz-, hetgeen volgens haar de vrijheid van meningsuiting onder druk zet en tot zelfcensuur zou kunnen leiden. ‘Onze vrije samenleving heeft open debat nodig, dat is onze zuurstof.’ Het valt niet heel goed te controleren, maar volgens allerlei geruchten en beweringen is de VVD-strategie en -leiding nog steeds doorslaggevend in handen van Mark Rutte, de huidige Navo-chef, en Ben Verwaaijen, een rijke ondernemer en een ideologische suikeroom. Bekend is dat hij in zijn huis in Frankrijk regelmatig de partijtop van de VVD ontvangt waarbij ze de koers van de partij voor de komende periode uitzetten. Volgens vrij betrouwbare geluiden belde deze Verwaaijen zelfs al eerder met de kandidaat-ministers voor het huidige kabinet-Jetten dan partijleider Yeşilgöz. Ook de handreiking naar de PVV bij de vorige formatie (Wilders/Schoof) en de blokkade richting GroenLinks-PvdA bij de kabinetsformatie Jetten komt volgens een aantal VVD’ers uit de koker van het duo Rutte/Verwaaijen. Als zij inderdaad zo’n prominente rol spelen en de huidige vicepremier niet meer is dan een pion in hun schaakspel geeft dat uiteraard ernstig te denken. Wat daar ook van zij, Dilan Yeşilgöz-Zegerius is de eerste vrouwelijke lijsttrekker in de VVD-geschiedenis. Ze is wel eens de ‘pitbull op de rechterflank van de VVD’ genoemd. VVD-kopstuk Ed Nijpels neemt wat dat betreft geen blad voor de mond en noemt Dilan ‘onversneden rechts’: ‘Verdraagzaamheid, een wezenskenmerk van het liberalisme, is haar vreemd.’ Daarnaast mist ze het gevoel van ‘sociale gerechtigheid’. Hoe dan ook geven de diverse levens van Dilan Yesilgöz-Zegerius en de alsmaar doorlopende campagnestand van de VVD ruim voldoende stof tot nadenken. ⇒
Afscheid Julie Smit,Lesvos, 7 augustus 2026 (Smitaki's) Afscheid De ouzo smaakt niet meer een vaag teken dat het bergafwaarts gaat richting de zee die me ook al niet meer wil hebben Blijft over ruisende bomen om het huis een paradijs vol eigenwijze vogels spelletjes spelend met de katten De geur van geiten en groen een zilt windje dat de huid streelt afgewisseld met imposante stiltes Krijsende krekels zoet vogelgefluit in de verte een vliegtuig boven aanrollende golven en een langs tuffende auto Mijn wereld wordt kleiner elke dag wat meer de tafel niet meer overvol de glazen vol water naast wat potten honing De adem wat benauwder de kracht verdwijnt aar de zon blijft schijnen en in de maneschijn blijft de nacht een stille troost Mijn lieve Lesvos je stevige bergen je imponerende landschappen blijf mijn geliefden gelukkig maken, ik ga richting einde. ⇒
