Nieuwjaarsconferentie Rotterdamse Sociale Alliantie

U I T N O D I G I N G

"Is er nog een uitweg ?"

Bezuinigingen laten minima in de kou staan!

Nieuwjaarsconferentie op
maandag 16 januari 2012 van
13:30 tot 17:00 uur bij
SVOR, ’s Gravendijkwal 28 (vierde verdieping)

(schilderij: jantina-peperkamp.nl)

Discussie tussen:

Marco Florijn (wethouder werk, inkomen en zorg),
Frans Moors (SoZaWe, wetenschappelijke afdeling),
Arij Moerman (voorzitter cliëntenraad SoZaWe) en
de ZAAL

Dagvoorzitter:

Alexander Borst (consulent Maatschappelijke Activering KSA/GCW).

Na afloop netwerken met een drankje en een hapje. Nadere invulling van het programma volgt.

Graag aanmelden als u komt (in verband met catering).

Eerste Kamer akkoord met wijzigingen in bijstandswet

Bron: Ministerie SZW
22 december 2011 | Jeugdbeleid, Werk, Zorg

De Eerste Kamer heeft gisteravond ingestemd met de aanscherping van de Wet Werk en Bijstand en de afschaffing van de WWIK, een aparte inkomensregeling voor kunstenaars. In combinatie met de aanvaarding van het Wetsvoorstel Algemene Heffingskorting heeft staatssecretaris De Krom van Sociale Zaken en Werkgelegenheid het afgelopen jaar een drietal wetten hervormd.

De verplichtingen voor bijstandsgerechtigden om werk te zoeken worden aangescherpt. Uitgangspunt is dat wie kan werken ook moet werken. Met de aanscherping van de wet Werk en Bijstand wordt benadrukt dat bijstand écht het laatste vangnet is. “Werk gaat boven een uitkering. Wie kan werken, werkt, dat is het motto”, aldus de staatssecretaris De Krom. Het is niet sociaal mensen op te sluiten in een uitkering. Werk is de beste manier om actief mee te doen in de samenleving en jezelf te ontplooien.

Deze maatregel levert structureel 120 miljoen euro op per jaar en levert daarmee een substantiële bijdrage aan het op orde brengen van de overheidsfinanciën.

Afbouw
Het is onacceptabel dat de bijstand hoger komt te liggen dan het netto minimumloon voor kostwinners. Uitgangspunt moet zijn dat werken moet lonen. Bij ongewijzigd beleid zou het verschil tussen een bijstandsuitkering en het minimumloon kleiner worden. Vanaf 2019 zou de bijstand zelfs hoger worden dan het minimumloon. Dit is niet goed voor de arbeidsmarkt en zorgt voor verlies aan werkgelegenheid.

Door het afschaffen van de dubbele heffingskorting zorgen we ervoor dat werken loont.

WWIK
Ook komt er op 1 januari 2012 een einde aan de WWIK, een aparte inkomensregeling voor kunstenaars. Nadat de Tweede Kamer daar al eerder mee instemde, steunde gisteravond ook een meerderheid in de Eerste Kamer het voorstel van de staatssecretaris om de regeling af te schaffen.

Algemeen vangnet
De Krom: “Van alle Nederlanders die kunnen werken verwachten we dat zij dat dan ook doen. Ik vind het niet uit te leggen dat we voor één beroepsgroep een uitzondering maken”, stelde De Krom in een toelichting op het voorstel in de Eerste Kamer. “Als beginnend kunstenaars er echt niet in slagen met werk in de bestaanskosten te voorzien, is er net als voor ieder ander het algemene vangnet van de bijstand”.

Verjaardagsbox voor arme kinderen in Feijenoord

Regio 20 december 2011

ROTTERDAM - 268 kinderen in de leeftijd van 4 tot 12 jaar uit arme gezinnen in Feijenoord kunnen in 2012 op een feestelijke manier hun verjaardag vieren. Stichting Jarige Job ontvangt een subsidie van maximaal 14.000 euro van deelgemeente Feijenoord.

Jarige Job ondersteunt ouders die afhankelijk zijn van de voedselbank. De stichting geeft geen geld, maar een verjaardagsbox gevuld met slingers, een cadeautje en een traktatie.

De actie in Feijenoord van Jarige Job is bedoeld als pilot, die als voorbeeld kan gaan gelden voor de rest van Nederland. Feijenoord ondersteunt de pilot, omdat deze nauw aansluit bij het armoedebeleid van de deelgemeente. Met het Aanvalsplan Armoede, dat september dit jaar werd gepresenteerd, zet Feijenoord in op arbeidsparticipatie, talentontwikkeling, het rondkomen met een laag inkomen en een sluitende aanpak schulddienstverlening.

minderbedeelde kinderen toch kerstcadeautje dankzij bewonersinitiatief ijsselmonde

14 december 2011 Deelgemeente IJsselmonde nieuwsbericht

Op 10 december stond in winkelcentrum Keizerswaard een kerstboom met kaartjes met daarop cadeauwensen van kinderen.

Winkelend publiek kon die dag een wens uit de kerstboom halen en een cadeautje van maximaal € 7.50 kopen voor een kind. Het waren wensen van kinderen uit gezinnen in IJsselmonde die het niet breed hebben.

Het initiatief werd een groot succes. Het winkelend publiek was zo enthousiast en betrokken dat om 12:30 uur alle kaartjes al uit de boom waren gehaald. De mensen liepen vanzelf al naar de boom, omdat ze het hadden gelezen in de krant. Anderen hadden een luisterend oor naar de uitleg en haalden een of meer kaartjes uit de boom. De cadeautjes werden keurig weer afgeleverd bij de initiatiefnemers. Het resultaat was zes grote tassen vol cadeautjes. Vanwege dit hartverwarmende succes zal deze bijzondere kerstboom volgend jaar weer in Keizerswaard staan.

Deze bijzondere kerstboom is een bewonersinitiatief van Diana de Hon uit Beverwaard. Diana kwam op het idee via het Armoede Platform Prins Alexander, waarbij zij betrokken is via haar werk. Dat vindt ze zo’n geweldig initiatief dat ze het ook in IJsselmonde wilde organiseren. Diana: ‘Aangezien IJsselmonde geen Armoede Platform heeft, heb ik geprobeerd om via de deelgemeente een potje aan te spreken en is er een aantal instanties benaderd om mee te denken en te doen. Er was geen potje en zodoende heb ik het ingediend als bewonersinitiatief. En dat is gelukkig gehonoreerd.’

Nieuw blad voor onderkant van de samenleving

Laatste update: 19 december 2011 16:48 info

AMSTERDAM - In een oplage van 32.000 stuks verschijnt dinsdag het nieuwe magazine Ja! Het blad dat omhoog kijkt.

Volgens initiatiefnemer Sander de Kramer is het bedoeld voor ''alle mensen die (tijdelijk) moeite hebben om zich in onze snelle, complexe maatschappij staande te houden''.

Het blad wordt gratis verspreid door voedselbanken, in verzorgingshuizen, door Humanitas en Resto's VanHarte.

Volgens de initiatiefnemers, De Kramer c.s., is het blad hard nodig: ''We merken nog steeds dat heel veel mensen die in armoede leven, de weg naar de instanties niet kunnen vinden. Met dit magazine hopen wij hun de weg te wijzen.''

Straatkrant
Schrijver en journalist Sander de Kramer werd bekend als hoofdredacteur van de Straatkrant. In 2009 won hij de Laurenspenning. Deze wordt sinds 1959 uitgereikt aan personen of instanties als blijk van waardering voor hun inzet voor het culturele en maatschappelijke leven in Rotterdam.

In het eerste nummer van het maandblad is onder meer een reportage te lezen over een dierenarts voor minima. Chef-kok Herman den Blijker geeft een lowbudgetrecept en styliste Xandra Brood laat zien dat leuke kleding niet veel geld hoeft te kosten.

Armoede in Nederland neemt toe

08.12.2011

Het aantal mensen dat leeft onder de armoedegrens neemt de komende jaren toe. Het lichte herstel in de economie in 2010 vertaalde zich niet in een afname van het aantal arme mensen. Dit jaar komen daar nog eens 70.000 bij en volgend jaar naar verwachting 55.000.

Dat blijkt uit Armoedesignalement 2011 van het sociaal en cultureel planbureau en het centraal bureau voor statistiek. De publicatie geeft een zo actueel mogelijk beeld van de omvang, ontwikkeling en gevolgen van armoede in Nederland.

Onder lage-inkomensgrens
In 2010 leefden 529 duizend huishoudens, ongeveer 1,1 miljoen personen, onder de lage-inkomensgrens. Deze grens varieert van 940 voor een alleenstaande tot 1940 voor een paar met drie kinderen. Het aantal huishoudens met een laag inkomen loopt naar verwachting op en komt in 2012 waarschijnlijk uit op 588 duizend (8,5 procent).

Eenoudergezinnen
Eenoudergezinnen met uitsluitend minderjarige kinderen moesten in 2010 met 26 procent relatief het vaakst rondkomen van een inkomen onder de lage-inkomensgrens. Tevens liepen zij met 8 procent relatief het vaakst risico op langdurige armoede.

Kinderen
Eén op de tien kinderen onder de 18 jaar woonde in een gezin met een laag inkomen, onder de € 998. Zij vormen daarmee eenderde van de armen in Nederland. Volgend jaar loopt het aantal op tot een op de negen kinderen (367.000 in totaal). Dat is het hoogste peil sinds het begin van deze eeuw.

Wwb
Momenteel speelt de aanpassing van de Wet werk en bijstand in de Eerste Kamer. De VNG en G32 hebben een voorstel van de G4 ondersteund met een alternatief voor de huishoudtoets. Dit voorstel houdt in dat de bijstandsnorm wordt beperkt voor inwonende meerderjarige kinderen tot het niveau van de uitgaven die voor hen noodzakelijk zijn. Met dit voorstel worden twee problemen opgelost: bureaucratische chaos bij gemeenten wordt voorkomen én de daling van het gezinsinkomen tot onder het bestaansminimum wordt sterk beperkt.

Meer informatie

Rapport Armoede signalement 2011 (pdf, 6 december 2011)

VNG-bericht Gemeenten hebben een goed alternatief voor de huishoudtoets in de nieuwe bijstandswet (6 december 2011)

Werk en bijstand

'Kamp jaagt WW'ers steeds dieper de armoede in'

OPINIE - Ronald Dekker − 14/12/11, 06:00

Als het aan minister Kamp ligt, zullen uitkeringsgerechtigden moeten verhuizen om slecht betaald en ongezond flexwerk te verrichten. Dat zegt arbeidseconoom Ronald Dekker.

Minister Kamp van Sociale Zaken en Werkgelegenheid kondigde op 9 december maatregelen aan om het ziekteverzuim onder flexwerkers terug te dringen. De dag erna werd via de Volkskrant bekend dat dezelfde minister WW en bijstandsgerechtigden (vaker) een sanctie wil opleggen wanneer ze niet willen verhuizen voor een baan.

Deze twee maatregelen zijn consistent met het beleid van deze minister en zijn staatssecretaris De Krom dat gekarakteriseerd kan worden als: 'negatieve financiële prikkels voor uitkeringsgerechtigden leiden tot grotere uitstroom naar werk'. Het grote project van Paul de Krom, de Wet Werken naar Vermogen, heeft dan ook een soortgelijk karakter, waarbij in één moeite door de ondersteuning bij het zoeken naar werk wordt gedecimeerd.

Voor dit beleid baseren de bewindspersonen zich op arbeidseconomisch onderzoek waaruit blijkt dat er een significant effect op de uitstroom is van een negatieve financiële prikkel. Dit soort onderzoek is gebaseerd op de bestaande praktijk van de uitvoering van de bijstand en andere regelingen. Met andere woorden: er zijn al uitgebreide mogelijkheden om bijstandscliënten sancties op te leggen. Het nieuwe voorstel van Kamp voor een reis- en verhuisplicht voor de bijstand (en WW) is niet meer dan een uitbreiding van het aantal redenen om een sanctie op te leggen. Verder zijn de gevonden effecten 'marginaal', hetgeen betekent dat een sanctie voor sommige uitkeringsgerechtigden een duwtje in de goede richting is, maar voor veel anderen slechts neerkomt op een verslechtering van hun inkomen.

Matchen
De minister noemt een aantal van een half miljoen mensen die zonder werk zitten maar wel kunnen werken, en hij vergelijkt dat met 100 duizend vacatures en 300 duizend Oost-Europeanen die in Nederland werken. Maar het is onwaarschijnlijk dat de 80 procent van de werkzoekenden 1 op 1 te 'matchen' is met de vacatures en de banen die nu door Oosteuropeanen worden bezet.

En hoe reëel is het dan om WW'ers en bijstandsgerechtigden een verhuisplicht op te leggen? Dit gaat in ieder geval bij de WW volstrekt voorbij aan het gegeven dat er vaak nog een andere baan in het huishouden is. Er zijn in Nederland op dit moment ongeveer 250 duizend WW-uitkeringen, en bij ongeveer de helft is sprake van een één persoonshuishouden. Bij de andere helft zijn er dus gezinsleden met potentiële bindingen met de huidige woonplaats/ regio, zoals partners met een baan en/of schoolgaande kinderen. In de bijstand geldt dit voor ongeveer een derde van de gevallen, waarbij moet worden opgemerkt dat er dan meestal geen sprake is van een werkende partner.

Flexwerk
Bovendien wordt de uitstroom uit werkloosheid en inactiviteit naar werk voor een belangrijk deel (55 procent, bron: CBS) gerealiseerd via flexwerk, met een tijdelijk karakter. Niet echt een wenkend perspectief om voor te verhuizen, zeker niet wanneer je weet dat het perspectief om vanuit flexwerk door te stromen naar vast werk substantieel is gedaald van ongeveer 30 procent per jaar in 2001 tot ongeveer 20 procent in 2007 (dus al voor de crisis). Daar komt voor flexwerkers ook nog het risico bij dat je bij ziekte sneller terugvalt naar het bijstandsniveau.

Dit is extra zuur wanneer je weet dat flexwerkers vaker gezondheidsproblemen en een slechtere (psychische) gezondheid hebben dan vaste werknemers, en vaker te maken hebben met bedrijfsongevallen.

Specifiek voor de Nederlandse situatie is dat niemand echt verantwoordelijk is voor een zieke flexwerker. Noch de (ex-) werkgever noch het uitzendbureau heeft te maken met een verplichting om loon door te betalen. Dat zorgt ervoor dat de flexwerkers bij ziekte in een soort 'niemandsland' terechtkomen waar niemand er belang bij heeft om hen terug naar werk te geleiden en waar bovendien vaak geen concrete werkplek is om naar terug te keren. Het is dan wrang dat de grootste negatieve financiële prikkel dan bij de zieke flexwerker komt te liggen.

Grillen van de flexibele arbeidsmarkt
Het beleid van Kamp en De Krom komt er dus op neer dat kwetsbare mensen hun uitkering verlaagd zien wanneer ze zich niet voldoende inspanningen getroosten om zich over te leveren aan de grillen van de flexibele arbeidsmarkt. Met name deze doelgroep krijgt te maken met de vormen van flexwerk met het minste perspectief en daarmee samenhangende nadelen voor inkomenszekerheid en gezondheid. Wanneer ze daardoor ziek(er) worden, vallen ze sneller terug naar een (nog) lager inkomensniveau.

Het laat zich raden wat de gevolgen zijn van dit Verelendungsbeleid in de huidige tijd, waarin juist voor deze doelgroep de kans op passend werk eerder afneemt dan toeneemt. Een aantal uitkeringsgerechtigden vindt een baan waarvoor ze hun hele leven en dat van hun gezinsleden op de kop moeten zetten met alle risico's van dien. Voor de achterblijvers resteert een lagere uitkering met daarbij het stigma dat ze zich onvoldoende hebben ingespannen. Dat is armoedig beleid met potentieel ellendige uitkomsten voor de mensen die het treft.

Wegpesten
Maar er is een alternatief. Op diverse plekken in Nederland, bijvoorbeeld in Rotterdam door 'arbeidsmarktmeester' Aad van Nes, wordt geëxperimenteerd met een 'inclusieve' arbeidsmarktbenadering, waarbij het beleid niet is verengd tot het wegpesten van mensen uit de uitkering. Daar wordt actief, en in samenwerking met bedrijven gewerkt aan het creëren van arbeidsplaatsen voor mensen met een grote afstand tot de arbeidsmarkt.

Dat beleid brengt op korte termijn weliswaar kosten met zich mee, maar uiteindelijk biedt het een reëel perspectief aan uitkeringsgerechtigden en brengt het grote maatschappelijke baten met zich mee in de vorm van besparingen op uitkeringen, gezondheidszorg en schooluitval.

De Toekomst van de stichting Vluchtelingen Organisatie Rijnmond (SVOR)

Door Juan Heinsohn Huala

De Gemeente Rotterdam heeft beleid voor alles en nog wat;
Hondenpoepbeleid
Beleid om duivenoverlast te beperken:
Homobeleid;
Groenbeleid;
Deurbeleid;
Prostitutiebeleid;
Parkeerbeleid;
Maar geen Vluchtelingenbeleid!

Gemeenten in Nederland hebben de wettelijke taak te zorgen voor de inburgering en integratie van vluchtelingen en andere vreemdelingen in de gemeente. Vreemdelingen die moeten inburgeren, krijgen hierover bericht van de gemeente. De gemeente vertelt hen ook wat ze moeten doen om in te burgeren en het inburgeringdiploma te krijgen.

In de regio en stad Rotterdam gaat het om ruim 25.000 vluchtelingen. Maar deze vluchtelingen worden nog niet als mensen gezien door de Gemeente Rotterdam. De Gemeente heeft geen beleid en negeert de opdracht van de centrale overheid ten aanzien de inburgering en integratie van vluchtelingen. 25.000 mensen die minder gewicht hebben dan hondenpoep, overlast gevende duiven, homo’s en prostituees.

De stichting Vluchtelingen Organisatie Rijnmod (SVOR) werd opgericht door vluchtelingen zelf. En ze werken meer dan 10 jaar om vluchtelingen te helpen in hun integratie en bij de eerste periode van hun nieuwe leven in ons land.

Maar nu is de toekomst van SVOR in gevaar.

De Gemeente heeft besloten een korting op de subsidie van SVOR van 65%! Dit maakt onmogelijk het werk van vluchtelingen voor vluchtelingen voor te zetten. Dat is dan de Rotterdamse “vluchtelingen” beleid van Rotterdam?

Meer informatie: Iskander Salman, iskander@svor.nl

Beleid tegen illegalen heeft tegendraads effect

De criminalisering van mensensmokkel door de overheid staat in scherp contrast met het beeld dat de illegale migranten ervan hebben. Voor de een is het een vorm van georganiseerde misdaad, voor de ander een manier om toegang te krijgen tot beter betaald werk. De overheid gaat aan deze werkelijkheid voorbij, stelt Richard Staring, hoogleraar ‘Mobiliteit, toezicht en criminaliteit’ aan de Erasmus School of Law, Erasmus Universiteit Rotterdam.

LEES VERDER ...

Helft zzp'ers zit werkloos op bank

METRO December 15, 2011

Zelfstandigen zonder werk staan niet geregistreerd als werkloos, waardoor cijfers vertekend raken

De helft van de zzp'ers (zelfstandigen zonder personeel) in Nederland is eigenlijk werkloos. Dat blijkt uit een onderzoek van Jobbird. com onder zeshonderd mensen. Het gaat om zelfstandigen die als zzp'er te boek staan, maar die geen opdrachten hebben. De eigenlijke werkloosheid in ons land is daardoor hoger dan volgens de officiële cijfers.

Uit het onderzoek blijkt dat de zzp'ers waarvan 54 procent tien jaar of langer werkervaring heeft wel naarstig op zoek zijn naar nieuwe opdrachten. Dat veel zzp'ers thuis zitten is zonde. Zelfstandigen hebben een ondernemend karakter. Dat is juist nu belangrijk voor de economie , zegt Jan-Peter Cruiming, eigenaar van Jobbird.com. Dat zzp'ers het zwaar hebben, bleek onlangs al uit het feit dat zij zich steeds vaker melden bij de Voedselbank. Ook zij beginnen het moeilijk te krijgen , aldus woordvoerder Harrie Timmerman van Voedselbanken Nederland. De afgelopen jaren zijn veel mensen voor zichzelf begonnen, maar juist deze mensen blijken kwetsbaar als de situatie slechter wordt. Zzp'ers zijn vaak ook niet optimaal verzekerd, dus dan moeten ze soms terugvallen op hulp.

"Rotterdam Zuid moet echt veiliger"

Marco Pastors voorgedragen als superambtenaar om project Rotterdam-Zuid te leiden • Metro vraagt Zuiderlingen wat er gedaan moet worden

Een ‘superambtenaar’, die de verpaupering en armoede van Rotterdam-Zuid nou echt eens goed moet aanpakken. Het zoemde gisteren een hele dag door de stad: Leefbaar Rotterdam voorman Marco Pastors zou deze functie krijgen. Hij moet het Nationale Programma voor Rotterdam-Zuid gaan leiden, een project waar ook het Rijk nauw bij betrokken is. Op Zuid wonen zo’n tweehonderdduizend mensen, waarvan een groot deel het liefst vandaag nog zou verhuizen.

Onder meer op het gebied van onderwijs, gezondheid en huisvesting moeten grote slagen worden gemaakt. Met deze benoeming als hoofd van Zuid vertrekt Pastors als fractievoorzitter van Leefbaar Rotterdam. Metro nam alvast een voorschot en vroeg een paar echte ‘Zuiderlingen’ wat zij van hun omgeving vinden en waar deze ‘onderburgemeester’ mee aan de slag moet.

Monique Delacroes, 37, moeder
“Werk en wonen, dat is het allerbelangrijkste. Ik voel me op zich best veilig hier, maar ik ben al lang op zoek naar meer en beter werk. En dat is er gewoon niet. Ik heb drie kinderen, die zou ik wel allemaal een eigen kamer gunnen. Maar dat zit er gewoon echt niet in hier.”

Yasmina Assaidi, 17, studente
“De politie moet zich eens bezig gaan houden met dingen die er toe doen, zoals geweld en schietpartijen. Ze delen nu vooral parkeerboetes uit. Ik ga sowieso ’s avonds niet al­leen naar buiten, met al die vage figuren. Of ik hier weg wil? Nee joh, dit is mijn thuis.”

Ashad Mahmoud, 32, eigenaar shoarmazaak
“Het is erg lastig als ondernemer. De economie is slecht en er is veel concurrentie. Zelf ben ik Irakees, maar nu ben ik Rotterdammer, dat wil ik uitdragen. Als ik toch iets mag zeggen, volgende keer als er iets gebeurt in mijn zaak, hoop ik dat de politie sneller komt.”

Jordy van Domslaar, 15, scholier
“Het is hier gewoon smerig, er is te veel straatvuil. Verder is er op Zuid heel weinig te doen voor kinderen en jongeren. Speeltuinen worden gesloten omdat ze onveilig zouden zijn, dat vind ik echt onzin. Ik ben niet van plan om hier heel mijn leven te wonen.”

'Bezuiniging GGZ kost mogelijk duizenden ICT-banen'

19-12-2011 18:09 Door Pim van der Beek

Bezuinigingen in de sector voor geestelijke gezondheidszorg (GGZ) kosten mogelijk duizenden ict'ers hun baan. De voorzitter van GGZ Nederland, Marleen Barth, verwacht dat ongeveer 9000 mensen in de sector hun baan verliezen doordat het kabinet de sector met 600 miljoen euro kort. Het gaat onder andere om ict-functies. GGZ Nederland kan niet precies aangeven om hoeveel ict'ers het gaat.

Barth sprak haar zorgen uit tijdens de Dag van de GGZ: 'Ruim tien procent van het budget in de geestelijke gezondheidszorg wordt in één keer geschrapt.' De GGZ-voorzitter verwacht dat door de bezuinigingen vooral ontslagen vallen op plekken waar veel zzp'ers werken, zoals ict'ers, administratieve medewerkers, cateringpersoeel, onderhoudsmedewerkers en verpleegkundigen.

De voorzitter van GGZNederland: 'We weten dat er over vijf jaar een tekort aan medewerkers in de zorg gaat ontstaan. Het is daarom zo cru om nu het personeelsbestand te moeten inkrimpen, terwijl je weet dat ze binnen een paar jaar weer hard nodig zijn.'

Bart Groothuis van adviesbureau M en I/Partners, dat jaarlijks een ict benchmark onder GGZ-instellingen uitvoert, betwijfelt of de ict'er de dupe wordt van de bezuinigingen. 'Juist de zorgsector is erg ambitieus als het gaat om de inzet van ict. GGZ-instellingen zijn volop bezig met geestelijke gezondheidszorg via internetconsult, patiëntenlogistiek en het epd (elektronisch patiënten dossier red.).' Hij verwacht dat investeringen in hardware, zoals vervangingsronden, mogelijk worden uitgesteld maar denkt dat de klappen aan de personeelskant mee kunnen vallen.

31% ICT-budget gaat naar personeel

M en I/Partners voert een jaarlijkse benchmark onder GGZ-instellingen. Het gaat om grote GGZ-instellingen. De gemiddelde instelling in die groep heeft 32,5 voltijds arbeidsplaatsen waar ict'ers werken. Het gaat dan om een ruime interpretatie van het begrip ict'er. Ook projectleiders, salarisadministrators en leidinggevenden worden meegewogen.

Uit de GGZ-benchmark van 2011 blijkt dat 4 tot 4,5 procent van de omzet van de instellingen uitgaat naar ict. Bijna een derde van dat bedrag (31 procent) gaat naar personeelskosten.

Lees meer

CG Brandbrief aan de tweede kamer

Geachte leden van de Tweede Kamer,

In de week van 12 december wordt tijdens de begrotingsbehandeling van Sociale Zaken en Werkgelegenheid gesproken over de koopkrachtontwikkeling in Nederland. Op 7 december wordt plenair gesproken over het SCP rapport ‘De sociale staat van Nederland’ en over koopkrachtverlies door bezuinigingen. De CG-Raad vraagt uw aandacht voor:
· De brief die wij begin februari aan minister president Rutte schreven over de stapeling van maatregelen voor chronisch zieken en mensen met een beperking;
· De resultaten van het SCP rapport en het Nibud koopkrachtonderzoek ‘Koopkrachtberekeningen voor huishoudens met extra zorgkosten naar aanleiding van de Miljoenennota 2012’, dat in opdracht van de CG-Raad is uitgevoerd;
· Een gerichte compensatie voor mensen met een beperking die onevenredig zwaar in inkomen dalen.

Minister President van alle Nederlanders?
Op 9 februari 2011 schreef de CG-Raad een brief aan minister president Rutte. Wij herinnerden de premier eraan dat hij de Minister President van alle Nederlanders wil zijn en ook wil dat mensen zelf de verantwoordelijkheid voor hun leven nemen. Maar wat is het geval? Juist dit kabinet treft maatregelen die de kansen beperken van chronisch zieken en gehandicapten om gewoon mee te doen in de maatschappij. Wij vroegen om passend en voortvarend beleid voor onze achterban ten aanzien van onderwijs, de arbeidsmarkt, gelijke behandeling, zorg en participatie. Dit vragen wij nog steeds. Tot vandaag zien wij dat op de verschillende beleidsterreinen de mogelijkheden tot eigen regie, maatwerk, eigen verantwoordelijkheden en het verwerven of behouden van inkomen door dit regeringsbeleid afnemen. Hierdoor verkleinen de kansen op meedoen. Wij vinden het teleurstellend dat wij tot vandaag geen antwoord op onze brief hebben gehad.

SCP rapport en stapeling
Het Sociaal Cultureel Planbureau spreekt in zijn rapport “De staat van Nederland” de vrees uit dat “burgers die nu al in een kwetsbare positie verkeren het eerst en het sterkst getroffen gaan worden in hun kwaliteit van leven” als de economische vooruitzichten slecht blijven. Het SCP meldt dat ruim de helft van de mensen met een beperking aangeeft belemmerd te zijn in sociale contacten. Het Nibud heeft in opdracht van de CG-Raad berekend dat chronisch zieken of mensen met een handicap voor het vierde jaar op rij in hun koopkracht onevenredig zwaar getroffen worden door de stapeling van bezuinigen. Graag horen wij van de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid de reactie van deze Regering op het Nibud rapport. Wij willen weten of en zo ja hoe deze Minister het kan rechtvaardigen dat chronisch zieken en mensen met een beperking er voor het vierde achtereenvolgende jaar meer in inkomen op achteruit gaan dan mensen zonder beperking.

Gericht compenseren
De CG-Raad constateert dat de 90 miljoen die dit Kabinet reserveert voor bijzonder bijstandsbeleid voor chronisch zieken en gehandicapten onvoldoende zijn om een forse inkomensachteruitgang voor onze achterban te voorkomen. Wij vragen dit kabinet extra geld beschikbaar te stellen voor de bijzondere bijstand. Dit geld moet gericht ingezet worden voor mensen met een beperking en hoge zorgkosten. Wij willen dat gemeentes een verordeningsplicht inkomensondersteuning voor chronisch zieken en gehandicapten gaan krijgen. Wij vragen dit kabinet het inkomensafhankelijk maken van de Wtcg met een jaar uit te stellen en dit jaar te gebruiken om bestaande regelingen van compensaties (Wtcg, CER en zorgtoeslag) te vereenvoudigen, waarbij rekening gehouden wordt met de draagkracht van mensen. Wij vragen deze regering tot slot een extra inspanning om ervoor te zorgen dat de achterstand in arbeidsparticipatie voor mensen met een beperking ten opzichte van mensen zonder beperking wordt verkleind.

Wij verzoeken u bovenstaande onderwerpen me te nemen in uw overleg van 7 en 12 december.

Met vriendelijke groet,

Angelique van Dam, directeur CG-Raad.

Recordaantal jongeren in opvangcentra

08-12 2011 | 09:48

Bijna 8800 jongeren hebben zich in 2010 bij opvangcentra gemeld omdat ze dakloos waren of met huiselijk geweld te maken hadden. Dat meldde brancheorganisatie Federatie Opvang (FO) donderdag. De organisatie van opvanginstellingen spreekt van een record.

Tussen 2008 en eind 2010 steeg het aantal jongeren tussen de 18 en 22 jaar in de opvang van 6.275 naar 7.196. Daarnaast maakten 1595 kinderen tussen de 12 en de 17 jaar gebruik van opvangcentra. Brancheorganisatie FO dringt bij de politiek aan op oplossingen. Grote problemen zijn het (te) lage opleidingsniveau van dakloze jongeren en hun financiële positie.

Wajong
FO stelt dat het kabinetsbeleid de problemen alleen maar groter zal maken. De organisatie ziet de inperking van de uitkering voor jonge gehandicapten (Wajong), bezuinigingen op de sociale werkplaatsen en de aanscherping van de bijstand met zorg tegemoet.

Bijstand
Jongeren onder de 27 jaar moeten volgend jaar vier weken wachten op een bijstandsuitkering. Dat pakt volgens FO slecht uit voor jongeren die bijvoorbeeld uit de jeugdzorg of de jeugdgevangenis komen en niet op hun ouders kunnen terugvallen.

Ouders
Ook pleit de organisatie voor een betere inkomenspositie voor jongeren tussen de 18 en de 20 jaar. Zij kunnen bijvoorbeeld geen volwaardige uitkering krijgen, omdat hun ouders voor de wet nog financieel verantwoordelijk voor hen zijn.

De Bar van Gordon

(vertaald uit het Engels, alle toevallige overeenkomsten berusten op waarheid)

Gordon was de de eigenaar van een bar in Glasgow. Hij realiseert zich dat bijna al zijn klanten werkloze alcholisten zijn en in wezen geen geld hebben om zijn bar te bezoeken.

Om dit probleem op te lossen komt Gordon met een nieuw marketingplan, dat het mogelijk maakt dat zijn klanten nu kunnen drinken en pas later betalen. Hij houdt hun drinkgedrag bij via een boekhouding en de klanten een consumentenlening te geven.

Via mond tot mondreclame komt iedereen te weten dat je in de bar van Gordon drank op krediet kunt krijgen met als resultaat dat er steeds meer klanten zijn bar bezoeken. Al gauw heeft hij het grootste aantal klanten van geheel Glasgow in zijn bar.

Omdat hij zijn klanten alle vrijheid geeft om hun rekening pas later te betalen krijgt Gordon geen enkel commentaar als hij periodiek zijn prijzen voor wijn en bier behoorlijk verhoogt. Zodoende groeit zijn omzet enorm.

Een jonge en dynamische manager van een een lokale bank ontdekt dat het klantenkrediet van Gordon een waardevolle vordering vertegenwoordigt en daarom verhoogt hij de leninglimiet van Gordon. De bankmanager ziet geen enkele reden tot zorg, omdat hij de schulden van de werkloze alcoholisten als onderpand heeft.

Op het hoofdkantoor van de bank proberen handelaarexperts een manier te vinden om hoge provisies te vragen en maken van deze leningen aan werkloze alcoholisten DRANKOBLIGATIES.

Deze obligaties worden dan samengevoegd en verhandeld op de internationale kapitaalmarkten. Naïeve beleggers begrijpen eigenlijk niet dat deze obligaties die worden verkocht als AAA-obligaties in werkelijkheid schulden zijn van werkloze alcoholisten. Desalnietemin blijven deze obligaties in prijs stijgen en worden al gauw de best verkochte obligaties voor sommige leidende makelaarskantoren in het land.

Op een dag, terwijl de obligatieprijzen nog steeds stijgende zijn, besluit een risicomanager bij een lokale bank dat het tijd is om betaling te vragen aan Gordon van deze schulden die worden opgestapeld door de werkloze alcoholisten in zijn bar.

Gordon gaat dan naar zijn klanten toe om te vragen of ze willen betalen, maar omdat het werkloze alcholisten zijn kunnen ze hun rekening natuurlijk niet betalen. Daar Gordon zijn leningverplichtingen niet kan nakomen wordt hij gedwongen om zich failliet te verklaren. De bar wordt gesloten en 11 barmedewerkers met Gordon samen verliezen hun baan. Binnen een etmaal storten de prijzen van DRANKOBLIGATIES met 90% in elkaar.

De ingestorte obligatiewaarden vernietigen tevens de kasstroom van de bank, waardoor de bank wordt verhinderd om nieuwe leningen uit te geven, wat resulteert in het bevriezen van het krediet en economische activiteiten binnen de gemeenschap. De toeleveranciers van de de bar van Gordon hebben hem genereuze betalingsvoorwaarden gegeven en hebben ook hun bedrijfspensioenfondsen aangeraden om in de DRANKOBLIGATIES te investeren. Zij zijn nu gedwongen om hun slechte leningen af te schrijven en verliezen dus 90% van de waarde van deze obligaties.

Een aantal leveranciers moet ook hun deuren sluiten vanwege bankroet, sommigen hadden de familiezaak reeds voor generaties. De andere leveranciers worden door concurrenten overgenomen, die daarna de lokale distilleerderijen sluiten en de 150 werknemers ontslaan.

Gelukkig worden de bank, de makelaarskantoren en hun directieleden gered door een multi-miljardenfinanciering van de overheid, zonder daarvoor garanties hoeven af te geven. De financiering wordt verzorgd via nieuwe belastingen die worden geheven op de werkenden, middenstand en niet-drinkers die nooit in de bar van Gordon zijn geweest.

En de belastingbetalers leefden nog lang en ongelukkig.

Ik hoop dat het nu duidelijk is hoe ons economische systeem in elkaar zit?