Nieuwjaarsbijeenkomst "ARMOE TROEF" druk bezocht

De nieuwjaarsbijeenkomst van de Rotterdamse Sociale Alliantie samen met de Stichting Vluchtelingen Organisaties Rijnmond had bijna vijftig aanmeldingen, maar werd uiteindelijk door meer dan tachtig mensen uit het netwerk en sympathisanten bezocht. Een druk programma met film, een uiteenzetting over werkende armen door auteur Wil Tinnemans, een column "Armoe troef" door Hans Goosen, een discussie met zes gemeenteraadsleden en een gezellige afsluiting met een drankje en een hapje. Sandra van Steen, radio- en televisieverslaggeefster leidde de discussies.

In deze nieuwsbrief een korte samenvatting en een filmpje met Will Tinnemans en de column.  

Column uitgesproken door Hans Goosen,
op de nieuwjaarsbijeenkomst 26 januari 2011 van
de Rotterdamse Sociale Alliantie en
Stichting Vluchtelingen Organisaties Rijnmond.
Participatie zonder geld is ARMOE TROEF. Laat ik eens met een liedtekst beginnen, misschien zit de stemming er dan in. Het is van Cornelis Vreeswijk, uit de zeventiger jaren.

Hier zit ik op een vuilnishoop
Ik krijg droevig om me heen
Ik zie vodden en oude flessen
Excuseert u me, ik ween

Ja ik huil dikke tranen en
Zing met benard gemoed

Kredietbank gebruikt truc om te claimen dat de wachtlijsten zijn opgelost

De Kredietbank Rotterdam, die mensen met financiële problemen moet helpen, duwt ze dieper in de problemen. Door het beleid van de Kredietbank nemen de schulden niet af, maar lopen ze alleen maar verder op. Dat blijkt uit een reportage van het VARA-programma ‘De Ombudsman’ (vrijdag 28 januari, Ned 2., 19.25 uur). Personen die bij de Kredietbank aankloppen, worden direct in ‘budgetbeheer’ geplaatst. Dit houdt in dat de Kredietbank, onderdeel van de gemeente Rotterdam, beslag legt op het gehele inkomen van de klant en alleen zijn vaste lasten betaalt. De schuldenaar houdt daardoor te weinig geld over om zijn schulden te kunnen aflossen. Doordat de Kredietbank nalaat schuldeisers te benaderen, blijven de schulden oplopen met rente en incassokosten. Het kan jaren duren voordat er eindelijk een schuldregeling wordt opgestart.

De Krom: gemeenten mogen schuldhulp weigeren

27-01 2011

Schuldhulpverlening moet geweigerd kunnen worden aan mensen die bij herhaling in geldnood komen en aankloppen bij gemeenten voor steun. Staatssecretaris Paul de Krom (Sociale Zaken) zei woensdag in de Tweede Kamer dat hij gemeenten ruimere bevoegdheden wil geven om te zeggen: ‘U bent zo vaak teruggekomen, nu is het mooi geweest’.

• Geef ondernemers vrij baan en val ze zo min mogelijk lastig met beperkende regels, dan zullen ze zorgen voor snelle economische groei en een lage inflatie. Dat recept uit de jaren tachtig van de vorige eeuw zou leiden tot meer welvaart en daar profiteert uiteindelijk iedereen van mee. Wie het niet eens was met die redenering van de neoliberalen, was een dief van zijn eigen portemonnee. Het geloof in de vrije markt duurde voor velen voort tot de financiële crisis in de herfst van 2008.

Coolsingel politiek

Donderdag 27 januari was er een raadsvergadering waarin het beleidskader Werk en re-integratie 2011-2014 werd vastgesteld. En zoals bij bijna elk onderwerp in deze tijd moet er meer gedaan worden met minder geld.

De uitkeringen WWB (bijstand) en WIJ (jongeren) zijn in 2009 en 2010 gestegen van 29.000 tot 33.000. De gemiddelde duur in de bijstand is in Rotterdam 8,3 jaar en dat is 3,2 jaar boven het landelijk gemiddelde. De gemiddelde leeftijd, 45 jaar, is ook hoog, meer dan de helft heeft geen "startkwalificatie" en het aantal eenoudergezinnen en paren in de bijstand is ook hoger dan bij andere gemeenten. Meer dan 50% van het bestand is slecht bemiddelbaar.

 

28-01 2011 | 02:06

De zogeheten Rotterdamwet om kansarmen te weren uit achterstandswijken, blijft in Rotterdam beperkt tot vijf wijken, namelijk Tarwewijk, Carnisse, Oud-Charlois, Hillesluis en Bloemhof. Dat schrijft verantwoordelijk wethouder Hamit Karakus aan de gemeenteraad.

De raad had wethouder Karakus (PvdA) in november gevraagd of de wet ook in Beverwaard en Lombardijen in de deelgemeente IJsselmonde kon worden toegepast. Karakus komt tot de conclusie dat in deze wijken problemen zijn, maar dat ze niet voldoen aan de voorwaarden voor invoering van de Rotterdamwet.

Inkomenseis
De maatregel werd na goedkeuring door de Eerste en Tweede Kamer in juli 2006 in de havenstad ingevoerd. De wet maakt het mogelijk een inkomenseis te stellen aan inwoners van de genoemde wijken. Die gebieden moeten daardoor leefbaarder worden, mede doordat de verhouding tussen mensen met een baan en werklozen moet verbeteren. Rotterdam is de enige stad waar de wet wordt toegepast.

Verlengen
Toenmalig minister Eimert van Middelkoop gaf Rotterdam vorig jaar toestemming de wet te verlengen en uit te breiden. In de eerste vier jaar gold de Rotterdamwet in vier wijken, vorig jaar kwam Bloemhof erbij. De maatregel in die gebieden wordt nog dit jaar geëvalueerd en kan dan nog eens met 2,5 jaar worden verlengd.

De wet is is niet geheel onomstreden. GroenLinks en SP in de havenstad zijn fel tegenstander. Ze vinden de maatregel discriminerend omdat ze mensen uitsluit.

27-01 2011 | 10:34 | Door: Carolien Stam

Het is nog te vroeg om de verantwoordelijkheid te nemen voor één regeling voor mensen met een beperking op de arbeidsmarkt. Dat stelt Marco Florijn, wethouder in Leeuwarden en bestuurder van de VNG. Bezuinigingen treffen de bestaande regelingen voor Wwb, Wajong, Wsw en participatiebudget. En cliënten moeten zorgvuldig begeleid worden. ‘Wij willen meer tijd om één regeling goed uit te voeren.’

Viva Zorggroep gaat collectief ontslag aanvragen voor alle 650 thuishulpen A. Het personeel is actief in Zuid- en Midden-Kennemerland. Wethouder Odd Wagner van de gemeente Heemskerk heeft dit woensdag meegedeeld aan de gemeenteraad. Dat meldt het Haarlems Dagblad. Wagner citeerde uit een brief van de Viva Zorggroep, geschreven door Ron Dekker, clustermanager Huishoudelijke Zorg. Het gaat om een vooraankondiging. De ondernemingsraad moet er nog over adviseren. De medewerkers van het cluster Huishoudelijke hulp zouden volgende week worden geïnformeerd. Het gaat om huishoudelijke hulp met begeleiding aan complexere cliënten, bijvoorbeeld voor mensen met psychische aandoeningen of verslavingsproblematiek.

Asociaal
De zorgorganisatie wilde de hulp in de huishouding twintig procent korten op het salaris om te voorkomen dat het bedrijf zou omvallen. Personeel is op bijeenkomsten onder druk gezet om te tekenen, zei vakbondbestuurder Wim van der Hoorn van de FNV AbvaKabo eerder in de krant. Mensen zouden anders hun baan en hun klanten kwijtraken. ‘Asociaal’, vindt Van der Hoorn. De medewerkers vallen onder CAO voor de thuiszorg, dus moeten gewoon hun salaris krijgen. Tijdens een zitting van de commissie samenleving van de gemeente Haarlem zal Van der Hoorn donderdag trachten escalatie te voorkomen. ‘De gemeente Haarlem en de Viva zorggroep moeten samen tot een oplossing komen. Deze situatie is onhoudbaar en de medewerkers zijn er de dupe van. Daar heb ik geen goed woord voor over.’


Water aan de lippen
Viva Zorggroep staat het water aan de lippen, omdat de organisatie om het werk te krijgen voor twee miljoen onder de kostprijs heeft geoffreerd. Ook hangt de Viva nog een boete van vier miljoen boven het hoofd van de Mededingingsautoriteit, aldus het dagblad.

Geschokt
Wethouder Wagner en de raadsleden hebben geschokt gereageerd op de brief. De wethouder wil, samen met andere aanbieders van thuishulp, alles in het werk stellen dat de cliënten niet tussen wal en schip vallen. Voor het personeel kan hij echter niets doen.

De toename van armoede heeft volgens kenners weinig te maken met de crisis, maar met een te laag sociaal minimum en een moeras aan maatregelen. ‘Een verkeerd kruisje op een formulier en je hebt binnen een paar maanden duizenden euro’s schuld.’

Vanmiddag nog, bij het boodschappen doen, werd Carla van der Vlist aangeklampt door een oude bekende. De vrouw in kwestie had via een uitzendbureau gewerkt, maar onlangs een vast dienstverband aangeboden gekregen, voor minder uren. Met haar nieuwe salaris kon zij haar energierekening niet meer betalen. ‘Of ik haar kon helpen.’

Van der Vlist, projectmanager bij Kerk in Actie namens de Protestantse Kerk in Nederland, was een van de initiatiefnemers van het onderzoek Armoede in Nederland 2010. Dat onderzoek, naar hulpverlening door kerkelijke organisaties, bevestigde op schrikbarende wijze wat de kerken al vermoedden: in twee jaar tijd is het aantal mensen dat de protestante kerken benaderde met een verzoek om materiële hulp meer dan verdubbeld, van 7.263 in 2007 naar 15.852 in 2009. Ook bij de katholieke kerken nam het aantal hulpverzoeken flink toe: van 9.809 aanvragen in 2007 naar 11.911 in 2009.

‘Natuurlijk heeft deze toename ook te maken met de economische crisis’, zegt Van der Vlist. ‘Veel mensen zijn hun baan kwijtgeraakt en er daardoor in inkomen op achteruit gegaan. Maar uit ons onderzoek blijkt dat de mensen die het het allermoeilijkst hebben uit dezelfde groepen komen als vijf jaar geleden: eenoudergezinnen, mensen zonder betaald werk, chronisch zieken, alleenstaanden tot 65 jaar en niet-westerse allochtonen.’

Uit de laatste cijfers van het Sociaal en Cultureel Planbureau blijkt dat de armoede in 2009 opnieuw is toegenomen. In 2009 leefde 6,2 procent van de Nederlanders, 971.000 personen, in een huishouden met een besteedbaar inkomen onder de lage-inkomensgrens. Totaal 352.000 mensen verkeren al vier jaar of langer in die situatie. ‘De vele maatregelen om armoede te bestrijden hebben dus geen effect gehad’, concludeert Van der Vlist. ‘Het fonds dat kerken ter beschikking hebben voor noodhulp, wordt nu vooral voor structurele hulp gebruikt.’