armoededebat wordt vervolgd

Op vrijdag 27 augustus deed Bea van Raemdock in haar functie van coördinator uitvoering Cliëntenraad SoZaWe een noodoproep, die RoSA! direct heeft doorgestuurd aan de lezers van deze nieuwsbrief. Het ging over de eerste bezuiniging op uitkeringen van de Gemeente Rotterdam die bekend was geworden: inrichtingskosten van woningen via de bijzondere bijstand. Bea is naast lid van de Cliëntenraad ook lid van het armoedeplatform Prins Alexander en tevens één van de leden van de kerngroep van RoSA!

Van de hand van Gert Onnink verscheen in het Algemeen Dagblad van maandag 30 augustus 2010 een artikel over deze noodoproep "Handen af van armsten". (Het artkel in deze krant is te lezen op de website van RoSA!) Mede naar aanleiding daarvan heeft Josine Strörman lid van de Gemeenteraad Rotterdam deze bezuinigingen op de agenda van de Commissie Maatschappelijke Ondersteuning, Volksgezondheid, Sociale Zaken en Participatie van woensdagochtend 15 september.

Wethouder Dominic Schrijer heeft de commissie vooraf een brief gestuurd, die in de commissievergadering behandeld werd. In de maanden mei / juni was geconstateerd dat dit jaar het budget van de bijzondere bijstand van 28,8 miljoen met 6 miljoen overschreden zal gaan worden. In andere jaren zijn er ook overschreidingen geweest van de bijzondere bijstand, maar die werden toen bijgepast uit de overschotten van de totale gemeentelijke gelden. Dit jaar verwacht wethouder Schrijer, gezien de aangekondigde bezuinigingen geen overschot.

De tekorten zijn voornamelijk ontstaan in de regelingen van de langdurigheidstoeslag, de ouderentoeslag, de kindertoeslag en de vergoeding voor inrichtingskosten. De eerste drie regelingen zijn voorgeschreven door de landelijke overheid, in principe zijnn dit open einde regelingen, waar Rotterdam niet op kan bezuinigingen. De regeling voor inrichtingskosten, de bijzondere woonkostenregeling waar in 2009 ongeveer 3.300 huishoudens gebruik hebben gemaakt valt wel volledig onder de verantwoordelijkheid van de Gemeente Rotterdam.

Bij deze regeling gaat het volgens Schrijer om basale zaken zoals bedden, deurmatten en lampen. Een mogelijkheid is dat de Gemeente hierin collectief gaat inkopen, waarbij verwacht wordt dat dit zeshonderd duizend Euro voordeliger kan uitvallen. De wethouder ziet twee mogelijkheden om uit zijn financiele probleem te komen. Schrappen, minder deelnemers, door de drempel voor deelname te verhogen of door plafondbedragen in te stellen.

Zaki Baran (PvdA) vroeg zich af wat de voorstellen van de Cliëntenraad zijn geweest in het gesprek met de wethouder. En was blij dat het niet-gebruik van de voorzieningen was verminderd. Hij noemde dat het nadeel van het eigen succes van Sociale Zaken. Setkin Sies (Christen-Unie/SGP) deed een voorstel om nu nog te bezuinigen op de rinrichtingskosten van het nieuwe pand van SoZaWe bij de Centrummarkt. Hij vond het onjuist dat er door de wethouder een financiële overweging wordt gemaakt in plaats van een politieke. Nourdin El Ouali (GroenLinks) vond dat de deur nu open gezet is voor bezuinigingen voor de meest kwetsbaren.

Maarten Struijvenberg (Leefbaar Rotterdam) vroeg zich af of de toelating tot de regeling niet te soepel is, zodat er teveel gebruik van wordt gemaakt. En hij vond de norm van 120% van het minimumloon wel erg hoog. Jan Schonk (D66) zou het hele armoedebeleid willen hereiken. Hij pleit ook voor meer persoonlijke en minder regelingen waarin je binnen een categorie moet vallen. Dit lokte Baran (PvdA) uit tot een opmerking dat er een principediscussie met D66 gevoerd moet gaan worden. Daarna benadrukte Schonk nog even de armoedeval bij 120%.

Sies (CU) vroeg zich af of er gewoon geen geld bij moet. Schenk wilde alles efficienter en Ouali benadrukte dat het geld toch goed terecht komt.

Dominic Schrijer zei daarna dat het collectief inkopen een voorstel van de cliënten raad was. De wethouder kondigde ook het voorstel van het college aan om als Gemeente collectief energie te gaan inkopen, zoals het nu ook voor de ziektekosten is geregeld. Hij vond dat er meerdere mogelijkheden waren om aan verschillende knoppen te draaien om het ontstane probleem zo goed mogelijk op te lossen en dat niet hele doelgroepen uitgesloten moeten worden.

Daarna ontstond er een discussie over hoe dit probleem vergadertechnisch opgelost moest worden. Daar waren de meningen over verdeeld. Dat kan in een tweeminutendebat, Tussendoor na een beleidsstuk van het college. Of als onderdeel van de begrotingsbehandeling. Maar in ieder geval er komt iets als een "wordt vervolgd".